Αρχείο

Posts Tagged ‘ονειρα’

κλεισμένοι μες τα γυάλινα κλουβιά μας

Δεκέμβριος 11, 2009 Σχολιάστε

κλεισμένοι μες τα γυάλινα κλουβιά μας

κλεισμένοι μες τα γυάλινα κλουβιά μας
αφουγκραζόμαστε τον Χτύπο της καρδιάς μας
και πως χτυπά , Τικ-τακ , κι ειναι ρολόι
χτυπούν οι χάντρες της ,Τικ Τακ! σαν κομπολόι….

Καθηλωμένοι μες τα γυάλινα κλουβιά μας
και η καρδιά μας…. πως κτυπά! για τα Παιδιά μας!
τα περιμένει και αυτά, ενα κλουβί
Σε αυτόν τον κόσμο-φυλακή απο Γυαλί…

Μες τις οθονες καθως είμαστε κλεισμένοι
σαυτή τη ψευτική Ζωή φυλακισμένοι.
Κρυφοκοιταμε στα κλεφτά , στο Μόνιτορ μας
Κατι που μοιάζει με Σκια: τον εαυτό μας.

Ο Στεφαν Τσβαιχ για την Νιοτη καιτην Μελαγχολια .

Ιανουαρίου 23, 2009 Σχολιάστε

Ο Στεφαν Τσβαιχ για την Νιοτη καιτην Μελαγχολια .

»τίποτα δεν αγγίζει βαθύτερα τη ψυχή ενός νέου από τη μεγαλειώδη αρρενωπότητα της ανδρικής κατήφειας: Ο στοχαστήςτου Μιχαήλ Αγγέλου με το βλέμμα καρφωμένο στην άβυσσο της ίδιας του της ύπαρξης , η αποτύπωση της πίκρας στο καρφωμένο προς τα μέσα στόμα του Μπετόβεν, τα τραγικά αυτά προσωπεία ανθρώπινου πόνου συγκινούν βαθύτερα την αδιάπλαστη νεανική ψυχή απ ¨ότι η γεμάτη χάρη μελωδία του Μότσαρτ και το λαμπερό φως γύρω από τις μορφές του Λεονάρντο.

Η Νιότη προσωποποίηση η ίδια του κάλλους, δεν έχει ανάγκη από λαμπρότητα και ομορφιά.Διαθέτοντας αποθέματα ζωτικότητας , ρέπει προς το τραγικό και αφήνει με ευχαρίστηση τη μελαγχολία να ρουφάει από το άπειρο ακόμη αίμα της.
Γι αυτό και η αιώνια τάση του νέου προς τον κίνδυνο, γι αυτό και το αδελφικά απλωμένο χέρι του προς κάθε πνευματικό μάρτυρα»

Στεφαν Τσβαιχ Σύγχυση αισθημάτων

Αναρτήσεις περι ονείρων .Στη Σπηλιά

Ιανουαρίου 4, 2009 Σχολιάστε

όνειρα και εφιάλτες

Σεπτεμβρίου 22, 2008 1 Σχολιο

Σαίξπηρ :

«Είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια ύλη που ‘ναι φτιαγμένα τα όνειρα »

Αρχαιοι εφιαλτες
Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι τα τρομακτικά όνειρα και οι εφιάλτες τελειώνουν συνήθως με ένα αιφνίδιο ξύπνημα, το οποίο ,μερικές φορές συνοδεύεται από ιδιαίτερα μεγάλη ψυχική αναστάτωση Ο Θεμισών της Λαοδίκειας ,σύγχρονος του Ιουλίου Καίσαρα,είχε υιοθετήσει για τον Εφιάλτη όρο Πνιγαλίων (στραγγαλιστής) έκφραση που δείχνει πως θεωρούσε «τον πνιγμό ,την αίσθηση του στραγγαλισμού »ως το πιο ουσιώδες χαρακτηριστικό του εφιάλτη Συμπτώματα:η αίσθηση πνιγμού κάποιου που ονειρεύεται ότι κάποιος κάθεται πάνω στο στήθος το οποίο συνθλίβεται υπό την πίεση του βάρους του.Το Θύμα αισθάνεται αδύναμο να κινηθεί, ληθαργικό και δεν μπορεί να μιλήσει.Οι απόπειρες για ομιλία καταλήγουν συχνά σε μονοσύλλαβους και άναρθρους ήχους


ο Σολομών Μαιμονίδης ,πού ασχολούνταν επί μακρόν με την Καμπάλα, ονειρεύτηκε ότι τον έπληξε ο διαβολικός δαίμονας Λίλιθ , ενώ σε μία άλλη περίπτωση , που ήταν απορροφημένος σε ιδέες έξαρσης και ανάτασης, έτυχε σε κάποιο Όνειρο του να απολαύσει τον καταδεχτικό εναγκαλισμό του αγγελικού δαίμονα Σεχίνα

Όταν ξυπνάμε στην πραγματικότητα ύστερα από ένα Όνειρο , συνήθως λέμε στον εαυτό μας «Όνειρο ήταν » , εθελοτυφλώντας ετσι απέναντι στο γεγονός οτι στην καθημερινή , εν εγρηγορσει πραγματικότητα μας δεν εiματε παρα΄μια συνείδηση αυτού του Ονείρου . Μόνο στο Όνειρο πλησιάσαμε το φαντασιωτικό πλαίσιο που καθορίζει την δραστηριότητα μας , τον τρόπο που πράττουμε στην ίδια την πραγματικότητα (Slavoj Zizek)

Απο τη Σπηλιά του Νοσφερατου

http://nosferatos.blogspot.com/2008/07/blog-post_1657.html

Κατηγορίες:ονειρα Ετικέτες: