Archive

Archive for Σεπτεμβρίου 21, 2008

Αυτό π’ αναζητουμε στην Μπλογκόσφαιρα

Σεπτεμβρίου 21, 2008 Σχολιάστε
Αυτό π’ αναζητουμε στην Μπλογκόσφαιρα
ειναι και παλι αυτο που πάντα ψαχναμε: την γοητεία ,
Μια γευση απ’ τα επεκεινα ,
την φαντασια
ενα απλό περιγραμμα του κόσμου
μια ψυχή
μια καθαρή Ιδέα και την πλησμονή
τη λήθη και ενθυμηση μαζί
το προσωπο του Αλλου
Ομως αυτό που τρεμουμε κιελπίζουμε μαζί
ειναι (μη )δουμε το ιδιο προσωπο μας στον καθρεφτη
Να μας κοιτά
με μια ολοιδια προσμονή
(νομίζοντας οτι εχουμε κατι να του πουμε ενώ
Ηδη το ξερει)

 

Οπως σ’ εκεινα τα ονειρα που τρεμεις
μήπως και δεις τον εαυτό να τρεχει
σα μια σκια
στον Τοιχο…
από τη Σπηλια του Νοσφερατου

-Σήμερα έχει αλλάξει ο τρόπος προσδιορισμού των ταυτοτητων

Σεπτεμβρίου 21, 2008 Σχολιάστε
Σήμερα έχει αλλάξει ο τρόπος προσδιορισμού των ταυτοτήτων;-H παγκοσμιοποίηση έχει διαστάσεις οικονομικές, τεχνολογικές και ταυτότητας. Μην φανταζόμαστε λοιπόν την παγκοσμιοποίηση μόνο σαν μια διαδικασία ενοποίησης, η παγκοσμιοποίηση είναι μια διαδικασία αποένταξης, αποδιάρθρωσης, επανένταξης και αναδιάρθρωσης. Καταστρέφει αλλά και ξαναδομεί. Και σε αυτήν την αποδιάρθρωση της ιεράρχησης των ταυτοτήτων, συχνά δημιουργούνται κίνδυνοι μέσα στην πληθώρα των εναλλακτικών life styles. Έτσι πολλοί που νοιώθουν μπλεγμένοι από αυτά, επιλέγουν την ενεργητική κατασκευασμένη άρνηση της αμφιβολίας. Καθώς ζούνε σε διαρκή διλήμματα και διχασμούς, πολλοί λένε εκ των υστέρων -δηλαδή περίπου υστερικά- «είμαι Έλληνας». Αυτό σημαίνει ότι γαντζώνονται από την εθνική τους ταυτότητα, σαν ένα είδος αγκυροβολίου. Αυτό το λένε και σε άλλες ταυτότητές τους, όπως στις πολιτικές. Μπορούνε να πούνε ότι ανήκουν σε ένα κόμμα αλλά όχι όπως τη δεκαετία του ΄30, τώρα το κάνουν φυλετικά. Μπαίνουν δηλαδή σε μια φυλή και μια κοινότητα με ένα τρόπο φονταμενταλιστικό, για να μείνουν εκεί και να αποκτήσουν ένα είδος οντολογικής ασφάλειας.
Τι πιστεύει κατά βάθος κάποιος εθνικιστής;-Ο εθνικισμός αφορά σε ένα νεωτερικό συναίσθημα, γιατί πάνω από όλα είναι αυτό που ο Γκίντενς ονομάζει το ψυχολογικό συναίσθημα της κυριαρχίας. Όταν κάποιος λέει ότι είναι Έλληνας, εννοεί κυρίως ότι έχει δικαίωμα κυριαρχίας πάνω σε ορισμένο έδαφος. Αυτό το λέει ψυχολογικά και συναισθηματικά.
-Δηλαδή το γνωστό «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» -Αυτό είναι ένα διαχρονικό σύνθημα, αλλά πρέπει να μην ξεχνάμε ότι ο εθνικισμός, -όπως και κάθε ιδεολογία- είναι μια συνάρθρωση, σαν ένα κολιέ. Για να καταλάβουμε το περιεχόμενο αυτού του συνθήματος, πρέπει να θυμηθούμε τη συνάρθρωσή του στη δεκαετία του ΄70. Τότε «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» σήμαινε έξω οι αμερικάνοι στο πλαίσιο της διεκδίκησης της λαϊκής κυριαρχίας. Στις μέρες μας όμως, αυτή η μία χαντρούλα του κολιέ, αποσπάται από το ιδεολογικό πλαίσιο αυτής της εποχής που ήταν το αντιιμπεριαλιστικό πρόσωπο, και σημαίνει έξω οι ξένοι μετανάστες. Είναι το ίδιο σημαίνον με τελείως διαφορετικό σημαινόμενο. Το χαρακτηριστικό του σύγχρονου νεορατσιστικού λόγου, είναι ότι οικειοποιείται τις εκφράσεις της αριστεράς. Τελευταία οι θεωρητικοί του ρατσισμού στη Γαλλία, υπερασπίζονται ένα από τα συνθήματα του γαλλικού Μάη που είναι το δικαίωμα στη διαφορά, με έναν διαστρεβλωμένο τρόπο. Και λένε «Αγαπώ τους aραβες, αλλά η θέση τους είναι στο Μαγκρέμπ της Αφρικής. Κάντε μακριά από εδώ τις κοινότητές σας και αφήστε μας να ζήσουμε καθαροί στον τόπο μας».
-Η αριστερά πως πρέπει να απαντήσει στον νεορατσισμό;
αριστερά πρέπει να καθίσει σοβαρά να διαβάσει τα κείμενά τους, γιατί έτσι θα βγάλουμε συμπεράσματα που θα γίνουν εργαλεία. Τον εθνικισμό πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε κατάματα και με έναν λόγο μη αμυντικό. Γιατί ο λόγος της δεκαετίας του ΄30, ή της δεκαετίας του ΄70 της ανανεωτικής αριστεράς, ή στην καλύτερη περίπτωση το political correct της αμερικάνικης αριστεράς του ΄90, δεν βοηθούν πλέον.
αποσπασμα
απο την Σπηλια του Νοσφεράτου

Περι Πληξης

Σεπτεμβρίου 21, 2008 1 Σχολιο

Περι Πληξης:

Στο βιβλίο της ανησυχίας ο Φερναντο Πεσόα γράφει:«Υπάρχουν αισθήσεις που είναι υπνοι,που καλύπτουν σαν ομίχλη όλη την έκταση του πνεύματος,που δεν μας αφήνουν να σκεφτόμαστε ,που δεν μας αφήνουν α ενεργούμε, που δεν μας αφήνουν να σκεφτόμαστε ξεκάθαρα. Σαν να μην είχαμε κοιμηθεί ,επιβιώνει μεσαμας κάτι από ονειρο, και μια νάρκη του ήλιου της μέρας ζεσταίνει τη λιμνάζουσα επιφάνεια των αισθήσεων . Ειναιναι ένα μεθύσι το να μην είσαι τίποτα και η βούληση μας είναι ένας κουβάς που τον αναποδογυρίζεις στον κήπο με μια νωχελική κίνηση του ποδιού στο πέρασμα σου

Σχόλιο από Νοσφεράτος | Μάιος 17, 2008 <!– @ 7:45 μ.μ –>

Κατηγορίες:συναισθηματα Ετικέτες:

Για την Υποκρισία τον Κυνισμό και την Ειρωνεία.

Σεπτεμβρίου 21, 2008 Σχολιάστε

Υφίσταται μια αντιστοιχία μεταξύ των διαφορετικών αντιλήψεων του χρόνου και ηθικών στάσεων: Η υποκρισία αντιστοιχούσε στον μοντέρνο ,ευθύγραμμο, ανοδικό χρόνο, ,η σύνταξη των επιχειρημάτων ήταν ιεραρχική, η επίκληση των καλώς προφάσεων συγκάλυπτε την κόλαση των προθέσεων.

 

Στη νέα πολυπρισματική κατανόηση του χρόνου αντιστοιχεί η ειρωνεία’ ως υποκρισία με υπερβολική μετριοφροσύνη, κατά τον Πλάκωνα,, ως ‘’λεπτό χαμηλότονο τρόπο για να κοροϊδεύει κανείς τους ανθρώπους’’ σύμφωνα με τον Αριστοτέλη και ο κυνισμός ως ‘’αυτοεξυμνουμενη πανουργία’’(Jankelevitch)Τα επιχειρήματα παρατάσσονται αποιρεαρχημένα, σκωπτικά ,ασυντόνιστα σε ένα είδος λόγου πού περισσότερο αποκαλύπτει παρά συγκαλύπτει

 

’’ Κοντά στην ειρωνία‘ ’ο υποκριτής θα ‘θελε να ξεφύγει από το σκάνδαλο για το οποίο αισθάνεται ντροπή, αφού ξέρει πως είναι φορέας του. Ο ειρωνας τον διώκει κατά πόδας κι αποκαλύπτει την υπόκριση κάθε στιγμή: κάποτε βάζει μπροστά του απλώς έναν καθρέπτη, ώστε να ερυθριά για το απατηλό του πρόσωπο. Άλλοτε προφέρει ο ίδιος ,και υψηλοφώνως τα ψευδή λόγια της υποκρισίας, με την ελπίδα πώς αυτή ακούγοντας τα από το στόμα ενός άλλου ,θα συνειδητοποιήσει τη διπλότητα τους.»Jankelevitch

 

Απο την Σπηλιά του Νοσφερατου