Archive

Archive for Σεπτεμβρίου 16, 2008

George Bataille ,( Η Ιστορία του ματιου) και ο Λακάν για το αυγό το πετάλιο και την Ομελέττα

Σεπτεμβρίου 16, 2008 Σχολιάστε

George Bataille ,( Η Ιστορία του ματιου) και ο Λακάν για το αυγό το πετάλιο και την Ομελέττα

George Bataille :Τέλος , μια μέρα , την ώρα που οι λοξές αχτίνες του ηλιού στις έξι τα απόγεμα εμπεναν κλεφτά ίσια μες στο μπάνιο , ένα μισορουφηγμένο αυγό άρχισε ξαφνικά να παίρνει νερό και , μόλις γέμισε ως απάνω , πήγε μέναν παράξενο ήχο σαν ναυάγιο στον πάτο , μπρος τα μάτια μας .
Το περιστατικό αυτό πήρε τόσο μεγάλες διαστάσεις στο μυαλό της Σιμον , ώστε τέντωσε τα ,μέλη της κι ηδονιστηκε πολλή ωρα πίνοντας , κατά κάποιο τρόπο , το δεξί μου μάτι το οποίο κρατούσε ανάμεσα στα χείλη της ¨έπειτα χωρίς ν¨αφήσει το μάτι που το βύζαινε με το ίδιο πείσμα πού θα βύζαινε ένα μαστό , έκατσε στη λεκάνη , τραβώντας με δύναμη το κεφάλι μου προς το μέρος της και κατούρησε με πλήρη ευρωστία κι απόλυτη ικανοποίηση τα αυγά πoυ επέπλεαν ,…….


Λακάν ( το πετάλιο η ομελέτα)….Για να καταλάβουμε και τον τελευταίο από τους διάλογους του Πλάτωνα και πολύ περισσότερο εκείνον που βρίσκεται στο Συμπόσιο . Είναι , αν θέλετε μια φάρσα Πρόκειται φυσικά για τον μύθε του Αριστοφάνη . Αποτελεί πρόκληση για τους αιώνες, αυτός ο μύθος γιατί τους διέσχισε χωρίς κανείς να προσπαθήσει να κα΄νει κάτι καλύτερο . Θα το προσπαθήσω εγώ …θα σας μιλήσω για το πετάλιοΑν θέλετε να τονίσετε την ενέργεια του ως φάρσας , ονομάστε το άνθρωπ-ομελέτα (Home lette…..) κάθε φορά πού σπανέ οι μεμβράνες του αυγού απ¨όπου θα βγει το έμβρυο πού εξελίσσεται σε νεογέννητο,φανταστειτε για μια στιγμή ότι κάτι από κει μέσα πετάει όπως και μ έναν άνθρωπο, δηλαδή η ανθρωπομελέττα ή το πετάλιοΤο πετάλιο είναι κάτι το εξαιρετικά επίπεδο , που μετακινείται σαν την αμοιβάδα . Απλώς είναι λίγο πολυπλοκώτερο . Αλλά περνά παντού. Και καθώς είναι κάτι που έχει σχέση με εκείνο που το έμφυλο ον χάνει μέσα στην σεξουαλικότητα , είναι όπως η αμοιβάδα σε σχέση με τα έμφυλα όντα , αθάνατο. Αφού επιβιώνει σε κάθε διαίρεση , αφού εξακολουθεί να υπάρχει σε κάθε διαιρετογενή επέμβαση . Και τρέχει .Ε λοιπόν ~δεν είναι κάτι το καθησυχαστικό . Υποθέστε μόνο πώς έρχεται να σας τυλίξει το πρόσωπο , την ώρα που κοιμόσαστε ήσυχα……. Αυτό το πετάλιο , αυτό το όργανο που έχει για χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει , αλλά που δεν παύει γι αυτό να είναι εν όργανο –είναι η λίμπιντο…..

Απο την Σπηλια του Νοσφερατου:
http://nosferatos.blogspot.com/2008/07/george-bataille.html

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:

Μες τα υπόγεια μας Ορυχεία

Σεπτεμβρίου 16, 2008 Σχολιάστε

Μες τα υπόγεια  μας Ορυχεία

———————————————-

 

Κάτω απ τις λέξεις –κάτω από τα όνειρα

Μες τα υπόγεια  μας Ορυχεία

Κυλούν τα μύχια , καρδιάς απόμερα

 Και καταλήγουνε, Ποτάμια  Κρύα

 

Σε μια θάλασσα, βαθειά κρυμμένη

Όπου η αλήθεια ,μας περιμένει

Κι’ είναι σαν κάρβουνο, σκοτεινιασμένη

Η επιθυμία μας, η πιο θαμμένη …

 

Με μαλλιά ξέπλεκα, σαν ανεμώνες

Σα να λικνίζεται ,μες τους αιώνες….

Κατηγορίες:ποιηματάκια Ετικέτες:

Ο Παππούς στο Όνειρο μου

Σεπτεμβρίου 16, 2008 1 Σχολιο

Ο Παππούς  στο Όνειρο μου

———————————————

 

Εψές σ ’ένα ταξίδι με τον  Νου μου

Είδα στο όνειρο μου τον Παππού μου

 

Ήταν στο σπίτι το παλιό με την Τουλούμπα

-Πως ταφερε  όλα η ζωή μας : Τούμπα-

 

 Στεκόταν πλάι στο ξερό ,παλιό πηγάδι

Πουταν βαθύ , κι είχε στο βάθος του  Σκοτάδι

 

-Κι εκεί στον πάτο είχε κρυμμένο ένα πετράδι-

 

Βαστούσε ένα Καρπούζι στη μασχάλη

 Οταν τον είδα μου ρθε  κάτι σαν μια Ζάλη

 

Και με κοιτουσε κι ακατάληπτο είπε κάτι

Κι ύστερα σαν να μου ’έκλεισε το μάτι

 

Κι έκανε κρυο όπως και τώρα ,καλή ώρα

 Κι ένοιωσα  πως μου είπε ένα :’’Προχώρα’’

  

Κι ύστερα  σα να μου γύρισε τη πλάτη

Κι έσβησε καβαλλώντας ενα  Άτι ‘’

 

 

Κατηγορίες:ποιηματάκια Ετικέτες:

Η Γνώση είναι Γουρούνι που σαρκάζει

Σεπτεμβρίου 16, 2008 Σχολιάστε

Η Γνώση είναι Γουρούνι που σαρκάζει  

 

 Μες τη στεγνή λαμπρότητα του κόσμου

 Η γνώση είναι γουρούνι που σαρκάζει

Αθώο , πορφυρό ,στιλπνό πετράδι

Η γνώση είναι αίμα στο ασπράδι

 

 Μες τα λασπόνερα του Βούρκου της κυλιέται

Το βράδυ σε μια φάτνη αποκοιμιέται

 Σαν το γουρούνι που το γδέρνουν ζωντανό

Γνώση αθώα , σαν Χριστούλης  στο σταυρό

 

 Σαν Αστραπή , μες τον παράδεισο που πέφτει

 Η γνώση είναι  λουλούδι που μας γνέφει

Έλα και συ , μικρό γουρούνι στο σφαγείο

 Να κρεμαστείς , μες του Χασάπη το Ψυγείο

Κατηγορίες:ποιηματάκια Ετικέτες: ,

παραδόσεις στην (μετα) νεωτερική κοινωνία ;

Σεπτεμβρίου 16, 2008 3 Σχόλια

παραδόσεις στην (μετα) νεωτερική κοινωνία

Τι απομένει από τίς παραδόσεις στην (μετα) νεωτερική κοινωνία ,Απομένουν ,ή μάλλον επιπλέουν, διάχυτες και απογυμνωμένες από το ιερό και τελετουργικό νόημα που είχαν στις προνεωτερικές κοινωνίες ως συνήθειες-πού με την κανονική επανάληψη τους προσφέρουν ένα υποκατάστατο της ‘’οντολογική ασφάλειας’’ δηλαδή ενός πλαισίου ερμηνείας του κόσμου . Απομένει η« παράδοση που είναι απογυμνωμένη από το περιεχόμενο της και εμπορευματοποιημένη μετατρέπεται είτε σε πολιτιστική κληρονομιά είτε σε κραυγαλέα κακογουστιά-μπιχλιμπίδι προς πώληση στα καταστήματα των αεροδρομίων Η βιομηχανία τη παράδοσης την πακετάρει και την ξαναπαρουσιάζει ως θέαμα» .Οπως μας προτρέπει ο Γκιντενς:
«Σκεφτείτε το πολυσυζητημένο επεισόδιο που συνέβη στην Ινδία το 1995 ,όταν οι θεότητες σε κάποιους ινδουιστικούς βωμούς εμφανίσθηκαν να πίνουν γάλα . Την ίδια μέρα , αρκετά εκατομμύρια άνθρωποι προσπάθησαν να προσφέρουν γάλα στο εικόνισμα κάποιας θεότητας. Ετσι πέτυχαν ίσως να διενεργήσουν το πρώτο θαύμα που ήταν εναρμονισμένο με μια εποχή που κατατρύχεται από το σύνθημα της παγκοσμιοποίησης. Επιπλέον , παρουσιάζει ενδιαφέρον το γεγονός ότι τόσο οι πιστοί όσο και όσοι δεν πίστευαν αισθάνθηκαν την ανάγκη των επιστημονικών πειραμάτων για να επιβεβαιώσουν το θαύμα . Η επιστήμη είχε επιστρατευτεί στην υπηρεσία της πίστης»
απο τη  Σπηλια
του Νοσφερατου
http://nosferatos.blogspot.com/2008/07/blog-post_9338.html