Σχόλια για Αποσπερίτης http://luciferidis.wordpress.com λόγια,λόγια , λόγια..Eν πασει περιπτωσει ενδιαφερόμεθα περι Οικολογιας , Εθνους εθνικισμου , ταυτοτητας , συναισθηματων , ποιησεως και φτιαχνουμε και στιχακια για να περναει η ώρα, κλπ κλπ Sat, 01 Aug 2009 14:21:12 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Σχόλιο στο Tί ναναι αυτό το Τατουάζ ; από Νοσφερατος http://luciferidis.wordpress.com/2008/12/01/t%ce%af-%ce%bd%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%ac%ce%b6/#comment-210 Νοσφερατος Sat, 01 Aug 2009 14:21:12 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=318#comment-210 καποιε φορές παρατηρω αυτόν τον Βριπολάκο που μπηκε σ'ολα μου τα Μπλογκ και μουσκαψε τον Λάκο κι αναρωτιεμαι... που Γυρνά; Γιατί πιά δεν μου μπαίνει; μπας και παρεξηγήθηκε; Γιατί δεν μπαινοβγαινει; καποιε φορές παρατηρω αυτόν τον Βριπολάκο
που μπηκε σ’ολα μου τα Μπλογκ και μουσκαψε τον Λάκο
κι αναρωτιεμαι… που Γυρνά; Γιατί πιά δεν μου μπαίνει;
μπας και παρεξηγήθηκε; Γιατί δεν μπαινοβγαινει;

]]> Σχόλιο στο Εθνολαικισμός και Θεσσαλονικη από luciferidis http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/22/%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%bf%ce%bb%ce%b1%ce%b9%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b8%ce%b5%cf%83%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7/#comment-209 luciferidis Fri, 31 Jul 2009 22:09:25 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=203#comment-209 απο νοσφεράτο σε λουσιφεριδη ηρθε..Καλά τη λένε ανεπίδοτη απο νοσφεράτο σε λουσιφεριδη ηρθε..Καλά τη λένε ανεπίδοτη

]]> Σχόλιο στο Αναρωτιέμαι τότε τι είναι αυτό που αποκαλούμε θάνατο .,(Φερνάντο Πεσόα. από royla http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/24/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ad%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%cf%84%cf%8c%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%80%ce%bf/#comment-206 royla Tue, 07 Jul 2009 08:37:12 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=230#comment-206 blepw kala to analhses to 8emataki.... :) blepw kala to analhses to 8emataki…. :)

]]> Σχόλιο στο Ο ερωτας ειναι μια πλάνη που μας γνέφει από royla http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/24/%ce%bf-%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%ac%ce%bd%ce%b7-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%bd%ce%ad%cf%86%ce%b5%ce%b9/#comment-205 royla Tue, 07 Jul 2009 08:35:12 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=232#comment-205 oxi plaka kanw einai poli kalo alla bariemai na blepw pada ta idia pragmata.!!!! :) oxi plaka kanw einai poli kalo alla bariemai na blepw pada ta idia pragmata.!!!! :)

]]> Σχόλιο στο Ο ερωτας ειναι μια πλάνη που μας γνέφει από royla http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/24/%ce%bf-%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%ac%ce%bd%ce%b7-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%bd%ce%ad%cf%86%ce%b5%ce%b9/#comment-204 royla Tue, 07 Jul 2009 08:33:10 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=232#comment-204 kai emena me lene syauroula kai emena me lene syauroula

]]> Σχόλιο στο DR ΤΖΕΚΥΛ ΚΑΙ ΧΑΥΝΤ από Dora http://luciferidis.wordpress.com/2009/03/01/dr-%cf%84%ce%b6%ce%b5%ce%ba%cf%85%ce%bb-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%87%ce%b1%cf%85%ce%bd%cf%84/#comment-203 Dora Wed, 27 May 2009 13:41:59 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=353#comment-203 Σ' ευχαριστώ Πετράκο μου! Καταπληκτικό ποιηματάκι... Σ’ ευχαριστώ Πετράκο μου! Καταπληκτικό ποιηματάκι…

]]> Σχόλιο στο Εθνολαικισμός και Θεσσαλονικη από anepidoti http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/22/%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%bf%ce%bb%ce%b1%ce%b9%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b8%ce%b5%cf%83%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7/#comment-202 anepidoti Sun, 17 May 2009 08:01:10 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=203#comment-202 από νοσφεράτο ήρθα και θεωρώ την σύνδεση του εθνολαϊκισμού, της μνησικακίας και της Θεσσαλονίκης ό,τι πληρέστερο διάβασα... και βεβαίως ουδόλως το συνδέω με υπαρκτά πρόσωπα! ;) άλλωστε, ένα δείγμα πολιτικής φαντασίας ήταν... :) την καλημέρα μου! από νοσφεράτο ήρθα και θεωρώ την σύνδεση του εθνολαϊκισμού, της μνησικακίας και της Θεσσαλονίκης ό,τι πληρέστερο διάβασα…
και βεβαίως ουδόλως το συνδέω με υπαρκτά πρόσωπα!
;)
άλλωστε, ένα δείγμα πολιτικής φαντασίας ήταν…
:)
την καλημέρα μου!

]]> Σχόλιο στο Homo sentimentalis από omadeon http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/18/homo-sentimentalis/#comment-201 omadeon Mon, 11 May 2009 18:17:08 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=163#comment-201 έξοχο ποστ Νοσφεράτε. Ηρθα εδώ από το λινκ που άφησες στο ποστ "Κύμα" των Πόντιων. το θέμα που άνοιξες είναι απύθμενο, πολλών όψεων/διαστάσεων. Να υποθέσω πως η αναγωγή του "επιθυμητού συναισθήματος" σε ΑΞΙΑ, όχι μόνο διαποτίζει σχεδόν όλη την κουλτούρα του Θεάματος (σαπουνόπερες, κλπ) αλλά επίσης σηματοδοτεί μια ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ έλλειψη αυθεντικού συναισθήματος, το οποίο (αναγκαστικά) δεν είναι ταυτόσημο με το ιδανικό και εξιδανικευμένο, αλλά στη φυσική του κατάσταση πολλές φορές απλό και ατελές. Π.χ. ο ηρωϊσμός για τον ίδιο τον ήρωα, τον άνθρωπο που ρίσκαρε τη ζωή του, δεν είναι ίδιος με το Θέαμα του Ηρωϊσμού που τον παρουσιάζει σαν εξιδανικευμένο, π.χ. χωρίς φόβο, χωρίς στιγμές αδυναμίας ή και ζωώδεις πτυχές ακόμη... ή π.χ. ένας άνθρωπος που έφαγε κάποτε ξύλο για τις ιδέες του ΔΕΝ θεωρεί τον εαυτό του ήρωα, βλέπει την εμπειρία αυτή σαν μια οδύνη που αναγκάστηκε να ζήσει και θα προτιμούσε να την αποφύγει. Για τους άλλους όμως, που τον βλέπουν απ΄έξω, μπορεί να είναι ένας ηρωϊσμός αξιοζήλευτος, κλπ. Σχεδόν οποιοδήποτε συναίσθημα, αν το αναλύσουμε έτσι, δείχνει τόσο τη ζημιά της εξιδανίκευσης όσο και την απόσταση που έχει αυτή η εξιδανικευμένη εκδοχή του συναισθήματος από την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ του εμφάνιση στη ζωή... Επιπλέον, όταν ο ίδιος ο άνθρωπος αναλώνεται σε επιδίωξη να βιώσει "επιθυμητές" συναισθηματικές καταστάσεις, αναγκαστικά αυτο-διασπάται, διότι έχει τώρα πλέον τον Εαυτό-1 (εκείνον που ποθεί να "φτάσει") και τον Εαυτό-2 (εκείνον που νομίζει ότι έφτασε, που τείνει προς τη μεγαλομανία κάθε φορά που ΝΟΜΙΖΕΙ ότι πάτησε την ψηλή κορφή του Μεγάλου Ιδανικού). Επομένως, μια μορφή εύκολης λύσης ή φυγής είναι να φορτώσει το (ανέφικτο) "ανέβασμα" στους άλλους, π.χ. "δεν μπορώ να γίνω απόλυτα αγνός και απαλλαγμένος από το διάβολο αλλά ΑΥΤΟ ελπίζω να γίνουν τα παιδιά μου, τα οποία... διδάσκω το ιδανικό που εγώ απέτυχα να φτάσω"... κ.ο.κ. Απλώς πρόσθεσα κάποιες σκέψεις, δεν σου είπα και τίποτα καινούργιο βέβαια... Ισως είναι καλές ιδέες για περαιτέρω ανάπτυξη του θέματος από σένα! :) έξοχο ποστ Νοσφεράτε.
Ηρθα εδώ από το λινκ που άφησες στο ποστ “Κύμα” των Πόντιων.

το θέμα που άνοιξες είναι απύθμενο, πολλών όψεων/διαστάσεων.

Να υποθέσω πως η αναγωγή του “επιθυμητού συναισθήματος” σε ΑΞΙΑ, όχι μόνο διαποτίζει σχεδόν όλη την κουλτούρα του Θεάματος (σαπουνόπερες, κλπ) αλλά επίσης σηματοδοτεί μια ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ έλλειψη αυθεντικού συναισθήματος, το οποίο (αναγκαστικά) δεν είναι ταυτόσημο με το ιδανικό και εξιδανικευμένο, αλλά στη φυσική του κατάσταση πολλές φορές απλό και ατελές. Π.χ. ο ηρωϊσμός για τον ίδιο τον ήρωα, τον άνθρωπο που ρίσκαρε τη ζωή του, δεν είναι ίδιος με το Θέαμα του Ηρωϊσμού που τον παρουσιάζει σαν εξιδανικευμένο, π.χ. χωρίς φόβο, χωρίς στιγμές αδυναμίας ή και ζωώδεις πτυχές ακόμη…
ή π.χ.
ένας άνθρωπος που έφαγε κάποτε ξύλο για τις ιδέες του ΔΕΝ θεωρεί τον εαυτό του ήρωα, βλέπει την εμπειρία αυτή σαν μια οδύνη που αναγκάστηκε να ζήσει και θα προτιμούσε να την αποφύγει. Για τους άλλους όμως, που τον βλέπουν απ΄έξω, μπορεί να είναι ένας ηρωϊσμός αξιοζήλευτος, κλπ.

Σχεδόν οποιοδήποτε συναίσθημα, αν το αναλύσουμε έτσι, δείχνει τόσο τη ζημιά της εξιδανίκευσης όσο και την απόσταση που έχει αυτή η εξιδανικευμένη εκδοχή του συναισθήματος από την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ του εμφάνιση στη ζωή…

Επιπλέον, όταν ο ίδιος ο άνθρωπος αναλώνεται σε επιδίωξη να βιώσει “επιθυμητές” συναισθηματικές καταστάσεις, αναγκαστικά αυτο-διασπάται, διότι έχει τώρα πλέον τον Εαυτό-1 (εκείνον που ποθεί να “φτάσει”) και τον Εαυτό-2 (εκείνον που νομίζει ότι έφτασε, που τείνει προς τη μεγαλομανία κάθε φορά που ΝΟΜΙΖΕΙ ότι πάτησε την ψηλή κορφή του Μεγάλου Ιδανικού). Επομένως, μια μορφή εύκολης λύσης ή φυγής είναι να φορτώσει το (ανέφικτο) “ανέβασμα” στους άλλους, π.χ.
“δεν μπορώ να γίνω απόλυτα αγνός και απαλλαγμένος από το διάβολο αλλά ΑΥΤΟ ελπίζω να γίνουν τα παιδιά μου, τα οποία… διδάσκω το ιδανικό που εγώ απέτυχα να φτάσω”… κ.ο.κ.

Απλώς πρόσθεσα κάποιες σκέψεις, δεν σου είπα και τίποτα καινούργιο βέβαια…
Ισως είναι καλές ιδέες για περαιτέρω ανάπτυξη του θέματος από σένα! :)

]]> Σχόλιο στο ΄Παρατηρησεις για την επικοινωνια μεσω των blogs από omadeon http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/19/%ce%84%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b5/#comment-200 omadeon Thu, 22 Jan 2009 09:19:53 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=174#comment-200 Σωστά, αλλά μόνο στο... τελευταίο υπάρχει και σοβαρό αντίθετο: <blockquote>Τα blogs μας προϊδεάζουν επίσης για μια ακρως εξατομικευμένη-ελιτίστικη επικοινωνία όπου οι τυχόν συλλογικότητες δεν θα μοιάζουν με ότι ήδη ξέραμε …αλλά μάλλον με συγκυριακές και τυχαίες συναντήσεις όπου θα κυριαρχεί η ρευστότητα.. </blockquote> Ο ελιτισμός εξαρτάται από εμάς τους ίδιους, τίποτε άλλο. Αν δεν είμαστε ικανοί να υιοθετήσουμε δημοκρατικές συμπεριφορές π.χ. απέναντι στους σχολιαστές μας, (τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδα? - χεχε) φυσικά τον ενισχύουμε. Είτε θα κατανοήσουμε την ισονομία της ΓΝΩΜΗΣ είτε θα ολισθήσουμε στη μεροληψία της ΦΗΜΗΣ (ε, καλά, μετά τον... δεύτερο καφέ μούρχονται κι εμπνεύσεις, ε? -χεχε). Συγκυριακές και τυχαίες συναντήσεις όμως? - ΤΕΛΟΣ, τουλάχιστον για μένα. Γνωρίστηκα ήδη με αρκετά άτομα εκτός διαδικτύου, μετά από "τυχαίες" γνωριμίες ΕΝΤΟΣ του. ΤΙΠΟΤΕ δεν είναι τυχαίο, ούτε συγκυριακό. Στο μέλλον οι γνωριμίες και οι φιλίες δεν θα είναι ΚΑΝ προϊόν τύχης ή συγκυρίας, ΟΥΤΕ ΚΑΝ "αρχικής παρέας", αλλά προΪόν ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ ή ομοιότητας. Δηλαδή... Ο,ΤΙ καλύτερο για τον πολιτισμό! Σωστά, αλλά μόνο στο… τελευταίο υπάρχει και σοβαρό αντίθετο:

Τα blogs μας προϊδεάζουν επίσης για μια ακρως εξατομικευμένη-ελιτίστικη επικοινωνία όπου οι τυχόν συλλογικότητες δεν θα μοιάζουν με ότι ήδη ξέραμε …αλλά μάλλον με συγκυριακές και τυχαίες συναντήσεις όπου θα κυριαρχεί η ρευστότητα..

Ο ελιτισμός εξαρτάται από εμάς τους ίδιους, τίποτε άλλο. Αν δεν είμαστε ικανοί να υιοθετήσουμε δημοκρατικές συμπεριφορές π.χ. απέναντι στους σχολιαστές μας, (τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδα? – χεχε) φυσικά τον ενισχύουμε.

Είτε θα κατανοήσουμε την ισονομία της ΓΝΩΜΗΣ είτε θα ολισθήσουμε στη μεροληψία της ΦΗΜΗΣ (ε, καλά, μετά τον… δεύτερο καφέ μούρχονται κι εμπνεύσεις, ε? -χεχε).

Συγκυριακές και τυχαίες συναντήσεις όμως? – ΤΕΛΟΣ, τουλάχιστον για μένα. Γνωρίστηκα ήδη με αρκετά άτομα εκτός διαδικτύου, μετά από “τυχαίες” γνωριμίες ΕΝΤΟΣ του. ΤΙΠΟΤΕ δεν είναι τυχαίο, ούτε συγκυριακό. Στο μέλλον οι γνωριμίες και οι φιλίες δεν θα είναι ΚΑΝ προϊόν τύχης ή συγκυρίας, ΟΥΤΕ ΚΑΝ “αρχικής παρέας”, αλλά προΪόν ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ ή ομοιότητας. Δηλαδή… Ο,ΤΙ καλύτερο για τον πολιτισμό!

]]> Σχόλιο στο Αναρωτιέμαι τότε τι είναι αυτό που αποκαλούμε θάνατο .,(Φερνάντο Πεσόα. από spiros http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/24/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ad%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%cf%84%cf%8c%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%80%ce%bf/#comment-199 spiros Tue, 16 Dec 2008 15:39:36 +0000 http://luciferidis.wordpress.com/?p=230#comment-199 ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. ΠΟΛΛΟΙ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΠΑΥΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Κ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΝ ΦΥΣΙΚΑ Κ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΓΕΝΝΕΤΗΣΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ. ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΑΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΟΝΕΙΡΑ. ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ" ΠΑΛΙ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΛΛΟΙ -ΚΑΙ ΣΩΣΤΑ- ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΣΥΝΔΥΑΖΟΥΝ ΚΑΤΑ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. ΠΟΛΛΟΙ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΠΑΥΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Κ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΝ ΦΥΣΙΚΑ Κ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΓΕΝΝΕΤΗΣΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ.
ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΑΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΟΝΕΙΡΑ. ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ “ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ” ΠΑΛΙ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΛΛΟΙ -ΚΑΙ ΣΩΣΤΑ- ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΣΥΝΔΥΑΖΟΥΝ ΚΑΤΑ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.

]]>